Search
Close this search box.
دکتر امیرحسین جلالی

درمان گرفتگی عروق کرونر بدون درد

درمان بیماری گرفتگی عروق کرونر بسته به نوع گرفتگی می‌تواند بدون درد یا عمل باشد و با تغییراتی در سبک زندگی مانند ترک سیگار، داشتن یک رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و مدیریت استرس قابل حل شدن باشد. در موارد شدیدتر، روش‌هایی مانند آنژیوپلاستی و استنت‌گذاری یا جراحی بای پس عروق کرونر ممکن است برای بازگرداندن جریان خون به قلب ضروری باشد. پیشگیری از بیماری انسداد عروق کرونر شامل حفظ یک سبک زندگی سالم، مدیریت عوامل خطرزا و مراقبت‌های پزشکی منظم است.

بیماری گرفتگی عروق کرونر چیست؟

بیماری انسداد عروق کرونر که به عنوان بیماری عروق کرونر (CAD) نیز شناخته می‌شود، وضعیتی است که در آن شریان‌هایی که خون را به قلب می‌رسانند باریک یا مسدود می‌شوند.
هنگامی که رگ‌ها باریک یا مسدود می‌شوند، جریان خون غنی از اکسیژن به قلب کاهش می‌یابد که می‌تواند منجر به درد قفسه سینه (آنژین صدری)، تنگی نفس و در موارد شدید، حمله قلبی شود.

گرفتگی عروق کرونر

علائم گرفتگی عروق کرونر

علائم بیماری گرفتگی عروق کرونر می‌تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. با این حال، علائم رایج CAD عبارتند از:

  • درد یا ناراحتی قفسه سینه: این شایع‌ترین علامت CAD است. این ناراحتی ممکن است مانند فشار، سفتی، سنگینی یا احساس فشردن در قفسه سینه احساس شود. این درد همچنین ممکن است به گردن، فک، ‌شانه‌ها، بازو‌ها یا پشت سرایت کند. اغلب در اثر فعالیت بدنی یا استرس عاطفی ایجاد می‌شود و با استراحت یا دارو تسکین می‌یابد.
  •  تنگی نفس: با باریک شدن رگ‌ها، قلب ممکن است نتواند خون کافی برای پاسخگویی به نیاز‌های بدن را پمپاژ کند که منجر به تنگی نفس، به ویژه در هنگام فعالیت بدنی می‌شود.
  • خستگی: کاهش جریان خون به قلب می‌تواند باعث خستگی یا ضعف، به ویژه در هنگام فعالیت بدنی شود.
  • تپش قلب: ضربان قلب نامنظم یا احساس ضربان قلب تند ممکن است رخ دهد.
  • سرگیجه یا سبکی سر: کاهش جریان خون در مغز می‌تواند باعث سرگیجه یا سبکی سر شود.
  • حالت تهوع: برخی از افراد مبتلا به CAD ممکن است حالت تهوع، سوء هاضمه یا استفراغ را تجربه کنند.
    توجه به این نکته مهم است که برخی از افراد، به ویژه زنان، ممکن است علائم غیر معمول CAD مانند خستگی، حالت تهوع یا تنگی نفس را به جای درد قفسه سینه تجربه کنند. علاوه بر این، برخی از افراد ممکن است هیچ علامتی را تجربه نکنند، وضعیتی که به عنوان ایسکمی خاموش شناخته می‌شود.

تشخیص انسداد عروق کرونر قلب توسط پزشک چگونه است؟

گرفتگی عروق کرونر معمولاً توسط پزشک از طریق ترکیبی از تاریخچه پزشکی، معاینه فیزیکی و آزمایش‌ها تشخیص داده می‌شود. فرآیند تشخیص گرفتگی در عروق کرونر ممکن است شامل مراحل زیر باشد:

  1. سابقه پزشکی: پزشک در مورد علائم بیمار، عوامل خطر بیماری قلبی (مانند سیگار کشیدن، فشار خون بالا، کلسترول بالا، دیابت و سابقه خانوادگی بیماری قلبی) و هر گونه شرایط یا روش‌های قبلی مرتبط با قلب سؤال می‌کند.
  2. معاینه فیزیکی: پزشک برای بررسی علائم بیماری قلبی، مانند صدا‌های غیر طبیعی قلب، سوفل یا احتباس مایعات، معاینه فیزیکی انجام می‌دهد.
  3. تست‌های تشخیصی: پزشک ممکن است یک یا چند آزمایش تشخیصی را برای تایید وجود گرفتگی عروق کرونر و ارزیابی شدت آن تجویز کند. این آزمایشات ممکن است به شرح زیر باشند:
  • الکتروکاردیوگرام :این آزمایش فعالیت الکتریکی قلب را اندازه‌گیری می‌کند و می‌تواند به شناسایی ریتم‌های غیر طبیعی قلب، علائم حمله قلبی قبلی یا شواهدی از جریان خون ناکافی به قلب کمک کند.
  • تست استرس: این تست شامل نظارت بر فعالیت قلب در زمانی است که بیمار روی تردمیل یا دوچرخه ثابت ورزش می‌کند. این می‌تواند به شناسایی ریتم‌های غیر طبیعی قلب، کاهش جریان خون به قلب یا سایر علائم انسداد عروق کرونر کمک کند.
  • اکوکاردیوگرافی: این آزمایش از امواج صوتی برای ایجاد تصویر متحرک از قلب استفاده می‌کند و می‌تواند به ارزیابی ساختار و عملکرد آن و همچنین تشخیص هرگونه ناهنجاری در جریان خون کمک کند.
  • کاتتریزاسیون قلبی (آنژیوگرافی کرونری): این روش تهاجمی شامل قرار دادن یک لوله نازک (کاتتر) در رگ خونی و هدایت آن به عروق کرونر است. یک رنگ کنتراست از طریق کاتتر تزریق می‌شود تا شریان‌ها در تصاویر اشعه ایکس قابل مشاهده باشد و به پزشک اجازه می‌دهد تا انسداد را شناسایی کند.
  • آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری (CT): این تست تصویربرداری غیر تهاجمی، از اشعه ایکس برای ایجاد تصاویر مقطعی دقیق از عروق کرونر استفاده می‌کند و می‌تواند به شناسایی انسداد کمک کند.
  • آنژیوگرافی تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI): این آزمایش تصویربرداری غیر تهاجمی از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق از قلب و رگ‌های خونی استفاده می‌کند و به پزشک اجازه می‌دهد جریان خون را ارزیابی کند و هرگونه ناهنجاری را تشخیص دهد.

هنگامی که تشخیص گرفتگی عروق کرونر تأیید شد، پزشک با بیمار همکاری می‌کند تا یک برنامه درمانی متناسب با شرایط و نیاز‌های خاص او ایجاد کند.

روش‌های درمانی گرفتگی عروق کرونر

روش‌های درمان انسداد عروق کرونر بسته به شدت انسداد، سلامت کلی بیمار و سایر عوامل فردی متفاوت است. روش‌های درمانی به شرح زیرند:

  • اصلاح شیوه زندگی: این ممکن است شامل ایجاد تغییراتی در رژیم غذایی بیمار، ورزش روتین و شیوه زندگی برای کاهش خطر انسداد بیشتر، ترک سیگار، مدیریت استرس و انجام فعالیت بدنی منظم و بهبود سلامت قلب باشد. 
  • دارو‌ها: پزشک ممکن است دارو‌هایی را برای کمک به مدیریت علائم، کاهش سطح کلسترول، کنترل فشار خون، جلوگیری از لخته شدن خون و کاهش بار کار بر روی قلب تجویز کند. دارو‌های رایج برای گرفتگی عروق کرونر ممکن است شامل آسپرین، استاتین‌ها، بتابلوکر‌ها، مهارکننده‌های ACE و دارو‌های ضد پلاکت باشد.
  • توانبخشی قلبی: این برنامه ساختاریافته شامل ورزش تحت نظارت، آموزش و مشاوره برای کمک به بهبودی بیماران قلبی، بهبود سلامت قلبی عروقی و کاهش خطر مشکلات قلبی در آینده است.
  • آنژیوپلاستی: این روش کم تهاجمی شامل کشیدن یک کاتتر با یک بالون در نوک آن از طریق یک رگ خونی به محل انسداد در شریان کرونر است. بالون برای گشاد شدن شریان و بهبود جریان خون باد می‌شود و ممکن است یک استنت برای کمک به باز نگه داشتن شریان گذاشته شود.
  • جراحی بای پس: در موارد شدیدتر گرفتگی عروق کرونر، ممکن است جراحی بای پس توصیه شود. در طی این روش، جراح با استفاده از یک رگ خونی سالم از قسمت دیگری از بدن (مانند قفسه سینه یا پا) مسیر‌های جدیدی را برای جریان خون به قلب ایجاد می‌کند تا شریان مسدود یا باریک را دور بزند.

توجه به این نکته مهم است که این روش‌های درمانی اغلب به صورت ترکیبی برای ارائه مراقبت‌های جامع برای بیماران مبتلا به گرفتگی عروق کرونر استفاده می‌شوند. برنامه درمانی خاص با توجه به نیاز‌های فردی هر بیمار تنظیم می‌شود و ممکن است در طول زمان بر اساس پاسخ آن‌ها به درمان و تغییرات در وضعیت سلامتی آن‌ها تکامل یابد. 

گرفتگی عروق کرونر با دارو برطرف می‌شود؟

گرفتگی عروق کرونر را نمی‌توان به تنهایی با دارو به طور کامل برطرف کرد. دارو‌ها می‌توانند به مدیریت علائم، کاهش سطح کلسترول، کنترل فشار خون، جلوگیری از لخته شدن خون و کاهش بار کاری بر روی قلب کمک کنند، اما نمی‌توانند انسداد شریان را برطرف کنند. با این حال، دارو‌ها می‌توانند بخش مهمی از برنامه درمانی کلی برای گرفتگی عروق کرونر باشند و می‌توانند به بهبود سلامت قلب کمک کنند. در برخی موارد، دارو‌ها ممکن است در ترکیب با سایر روش‌های درمانی مانند آنژیوپلاستی یا جراحی بای پس برای ارائه مراقبت‌های جامع برای بیماران مبتلا به گرفتگی عروق کرونر مورد استفاده قرار گیرند. 

عوامل بروز گرفتگی عروق کرونر قلب

گرفتگی عروق کرونر معمولاً به دلیل تجمع پلاک در شریان‌ها ایجاد می‌شود. این پلاک از کلسترول، چربی، کلسیم و سایر مواد موجود در خون تشکیل شده است. با گذشت زمان، پلاک می‌تواند شریان‌ها را سخت و باریک کند و جریان خون به قلب را کاهش دهد. این فرآیند به عنوان آترواسکلروز شناخته می‌شود.
عوامل متعددی می‌توانند در ایجاد گرفتگی عروق کرونر نقش داشته باشند، از جمله:

  • کلسترول بالا: سطح بالای کلسترول LDL (بد) در خون می‌تواند منجر به ایجاد پلاک در رگ‌ها شود.
  • فشار خون بالا: فشار خون بالا می‌تواند به دیواره رگ‌ها آسیب برساند و آن‌ها را مستعد تشکیل پلاک کند.
  • سیگار کشیدن: دود تنباکو حاوی مواد شیمیایی است که می‌تواند به دیواره رگ‌ها آسیب برساند و باعث تشکیل پلاک شود.
  •  دیابت: افراد مبتلا به دیابت به دلیل افزایش سطح قند خون که می‌تواند به رگ‌های خونی آسیب برساند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری عروق کرونر قرار دارند.
  • چاقی: اضافه وزن بدن می‌تواند منجر به سطح کلسترول بالا، فشار خون بالا و دیابت شود که همگی از عوامل خطر گرفتگی عروق کرونر هستند.
  • عدم فعالیت بدنی: کم تحرکی می‌تواند در ایجاد بیماری عروق کرونر نقش داشته باشد.

آیا می‌توان از گرفتگی عروق کرونری قلب جلوگیری کرد؟

در حالی که ممکن است نتوان به طور کامل از انسداد عروق کرونر جلوگیری کرد، اقداماتی وجود دارد که افراد می‌توانند برای کاهش خطر انجام دهند. این شامل:
– خوردن یک رژیم غذایی سالم با چربی‌های اشباع و ترانس، کلسترول و سدیم کم
– انجام فعالیت بدنی منظم
– حفظ وزن سالم
– اجتناب از دود تنباکو و ترک سیگار
– مدیریت شرایطی مانند کلسترول بالا، فشار خون بالا و دیابت از طریق دارو و اصلاح شیوه زندگی
– جستجوی منظم معاینات پزشکی و غربالگری برای عوامل خطر بیماری قلبی


با پرداختن به این عوامل خطر، افراد می‌توانند به کاهش شانس ابتلا به گرفتگی در عروق کرونر و سایر بیماری‌های قلبی عروقی کمک کنند.

دکتر امیرحسین جلالی

دکتر امیرحسین جلالی

فوق تخصص جراحی قلب و عروق
فلوشیپ جراحی بیماری های مادرزادی قلب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فهرست محتوا